عشق اروپايي

نمي‌‌توانم

و نخواهم توانست

نه، نمی‌توانم که تو را کمتر دوست بدارم

همان‌گونه که پروانه گل را

و آن‌گونه که جامه،شاخه گل زینتی را

او عشق‌ام را چون غباری می‌انگارد

آرزوهایم از‌دست‌رفته

و باورهایم آشفته: به‌مانند یهودیانِ سرگردانم

کیست که این مسیر را رقم می‌زند- و چرا؟

اکنون بال‌هایم را برهم‌می‌زنم

-بی هیچ هدفی

هنوز چالاکند و سریع...........

اینجا در كنار ِتو قلب من سرشار آرامش است

و انديشه‌هایم به خنکای باران می‌ماند.

می‌نشینم و می‌گذارم تا زمان چون برق

 از برابر ِشیشه‌ی پنجره بگذرد،

و دستان من را به تو برساند،نازنینم...

اینک انگار در اسپانیا هستم.